«پوکمون پوکوپیا»؛ نسخه ماینکرفت با حال‌وهوای پوکمون

«پوکمون پوکوپیا»؛ نسخه ماینکرفت با حال‌وهوای پوکمون

گاهی یک بازی جدید را می‌بینید و فقط این سؤال در ذهنتان می‌چرخد که چرا زودتر ساخته نشد. حس من نسبت به Pokémon Pokopia دقیقاً همین است؛ یک بازی تازه با حال‌وهوای آرام و «کو‌زی» در دنیای پوکمون که قرار است با همکاری The Pokémon Company، استودیوی Game Freak و تیم Koei Tecmo در ماه مارس برای Nintendo Switch 2 عرضه شود.

در یک رویداد پیش‌نمایش، حدود یک ساعت فرصت تجربه Pokopia را داشتم و به‌ندرت پیش می‌آید بعد از چنین جلسه کوتاهی تا این حد مطمئن باشم که چند نفر از دوستانم قرار است ده‌ها یا حتی صدها ساعت پای این بازی بنشینند. خلاصه ماجرا این است: Pokopia ترکیبی از پوکمون و ماینکرفت است؛ با ایده‌ای بامزه و کمی عجیب‌وغریب، و ظرفیت بالا برای ساخت‌وساز و شهرسازی؛ چه به‌صورت تک‌نفره و چه در کنار دوستان از طریق آنلاین. با همین توضیح، احتمالاً الان می‌دانید جذبش می‌شوید یا نه.

زمان درخشش دیتو رسیده است

قبل از اینکه سراغ سازوکار بازی برویم، باید به پیش‌فرض داستانی عجیب این عنوان روی Switch 2 اشاره کرد. شما نقش یک Ditto را بازی می‌کنید؛ پوکمونی از نسل اول (۱۵۱ پوکمون اولیه) که توانایی تغییر شکل به هر پوکمون دیگری را دارد. اما این Ditto تصمیم گرفته خودش را شبیه یک انسان (با امکان شخصی‌سازی محدود) در جزیره‌ای نشان دهد که انسان‌ها مدت‌هاست آن را ترک کرده‌اند. در محیط، فقط چند ویرانه از گذشته باقی مانده و باقی جزیره را پوکمون‌های وحشی پر کرده‌اند. یک نکته مهم هم هست: پوکمون‌ها در Pokopia حرف می‌زنند.

شما به‌عنوان موجودی شبه‌انسان با صورت دیتو، باید منطقه را بازسازی کنید تا پوکمون‌های جدید را جذب کنید و شاید حتی پای انسان‌ها را هم دوباره به جزیره باز کنید. الهام از ماینکرفت کاملاً واضح است؛ چون دنیا از بلوک‌هایی ساخته شده که می‌توانید آن‌ها را تخریب کنید یا جابه‌جا کنید و محیط را مطابق سلیقه‌تان بسازید. با این حال، عناصر بازی‌های شبیه‌ساز زندگی آرام مثل Stardew Valley هم در آن دیده می‌شود. یکی از وظایف اصلی شما ساخت زیستگاه مناسب برای پوکمون‌های مختلف است؛ هر کدام سلیقه و نیاز خودش را دارد. برای مثال، Bulbasaur جذب چمن و فضای سبز می‌شود، یا ممکن است Hitmonchan وقتی ظاهر شود که یک کیسه بوکس را کنار یک نیمکت قرار دهید، و از این دست.

جذب پوکمون‌ها در Pokopia فقط جنبه تزئینی ندارد، چون Ditto می‌تواند توانایی‌های آن‌ها را کپی کند و در ساخت‌وساز بهتر شود. برای نمونه، Bulbasaur توانایی کاشت چمن را می‌دهد و Squirtle امکان آبیاری همان چمن را فراهم می‌کند. در ادامه، به حرکت‌هایی مثل Rock Smash هم دسترسی پیدا می‌کنید تا آوارها را کنار بزنید و جهان را دقیقاً آن‌طور که می‌خواهید شکل دهید. حتی توانایی‌هایی را دیدم که اجازه می‌دهد به Lapras تبدیل شوید و از میان آب‌ها عبور کنید، یا به Dragonite تغییر شکل دهید و پرواز کنید تا سریع‌تر بین نقاط مختلف جابه‌جا شوید. البته هر تغییر شکلی که انجام دهید، آن صورت بامزه و خاص دیتو همچنان روی ظاهر جدید باقی می‌ماند و به بازی هویت بصری متفاوتی می‌دهد.

برگردیم به موضوع حرف زدن پوکمون‌ها؛ این ویژگی مهم است چون هر پوکمون علایق و نارضایتی‌های خودش را دارد و شما می‌توانید با هدیه دادن، سطح رابطه‌تان را با آن‌ها بالا ببرید. اگر همیشه دوست داشتید واقعاً با یک Squirtle دوست شوید، Pokopia دقیقاً همان فرصت را در اختیارتان می‌گذارد.

با توجه به اینکه این سبک دقیقاً بازی مورد علاقه من نیست (هرچند Stardew را خیلی دوست داشتم)، قضاوت قطعی بعد از یک پیش‌نمایش کوتاه ساده نیست. اما می‌توانم بگویم آموزش‌ها کاربردی و روشن هستند و در شروع بازی، مأموریت‌های ساخت‌وساز با پاداش‌های معنی‌دار مسیر را به شما نشان می‌دهند تا پایه محکمی برای ادامه داشته باشید. با توجه به فضای خانوادگی بازی‌های پوکمون و محصولات نینتندو، برایم جالب بود که Pokopia نسبتاً سریع دست از راهنمایی بیش از حد برمی‌دارد و به شما آزادی عمل قابل‌قبولی می‌دهد؛ چیزی که برای یک بازی شهرسازی و ساخت‌وساز حیاتی است.

بخش چندنفره؛ جایی که Pokopia احتمالاً واقعاً جذاب می‌شود

تجربه عملی ما از چیزی شبیه آغاز یک بازی جدید شروع شد، اما خیلی زود وارد بخش چندنفره آنلاین شدیم. به نظر می‌رسد نقطه قوت اصلی Pokopia همین‌جاست؛ جایی که چند دوست می‌توانند کنار هم به ساخت «بهشت پوکمونی» خودشان برسند.

در بیشتر مواقع، بازی آنلاین شبیه تجربه تک‌نفره است؛ با این تفاوت که افراد دیگر هم در محیط رفت‌وآمد می‌کنند. می‌توانید پروژه‌های ساخت را به‌تنهایی جلو ببرید، اما پروژه‌های مشترکی هم وجود دارد که همه می‌توانند هر وقت خواستند در آن مشارکت کنند. جزیره دمویی که نینتندو برای ما آماده کرده بود، واقعاً چشمگیر بود: یک شهر کامل با خانه‌هایی برای پوکمون‌ها، یک بار کنار ساحل و چند نقطه دیدنی دیگر.

اینجا توانایی بازیکن برای بیان خلاقیتش در ساخت‌وساز اهمیت زیادی پیدا می‌کند و تا جایی که دیده‌ام، Pokopia تا حد قابل‌قبولی از آن پشتیبانی می‌کند. مهم‌تر از همه، به نظر می‌رسد سازندگان یک روش سرگرم‌کننده و در عین حال عجیب برای تجربه دنیای پوکمون ساخته‌اند. حتی اگر این بازی کاملاً مطابق سلیقه من نباشد، به‌راحتی می‌توانم جذابیتش را درک کنم: اینکه شهری یا مجموعه‌ای از شهرها بسازید تا پوکمون‌های محبوبتان در آن زندگی کنند؛ بدون اینکه مجبور باشید آن‌ها را برای نبردهای مربی‌های انسانی به جان هم بیندازید.

Pokémon Pokopia در تاریخ ۵ مارس برای Nintendo Switch 2 منتشر می‌شود.

درباره نویسنده:

هزاران خط کد نوشتم، بی‌وقفه یاد گرفتم، و هنوز در مسیر پیشرفت هستم… این داستان ادامه دارد!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *